• Skálmöld

    Skálmöld, "âge de l'épée", est un groupe de vinking metal / folk metal islandais créé à Reykjavik en août 2009.
    Membres :
    Baldur Ragnarsson - Guitare/Voix
    Björgvin Sigurðsson - Voix/Guitare
    Gunnar Ben - Keyboards/Voix/Hautbois 
    Jón Geir Jóhannsson - Percussions/Voix 
    Snæbjörn Ragnarsson - Basse/Voix 
    Þráinn Árni Baldvinsson - Guitare/Voix

    Par albums :

    Baldur

    Aras 

    Kvaoning

    Börn Loka

  • Kvaðning, Skálmöld (Baldur)

    Ligg ég eftir langa drauma,
    liggur stirður, hugur sljór.
    hatrið finn ég kröftugt krauma,
    kreistir hefnd ef fyrrum sór.
    Heiðin býr að hættum blindum,
    horfi ég mót svörtum tindum,
    Hel býr þar í mörgum myndum:
    myrkur, kuldi ís og snjór.

    Heljarsál af himnum steyptist,
    hafði af mér bú og menn.
    Hatrið inn í hugann greyptist,
    heldur mér á lífi enn.
    Fleyjum þínum feigðin grandi,
    finn ég þig á sjó og landi.
    Kem ég til þín forni fjandi,
    fundir okkar nálgast senn.

    Morgunsól á miðri heiði,
    minningarnar sækja á.
    Mikil er og römm sú reiði,
    rífur sárin hatrið þá.
    Eitt sinn átti fljóð að finna
    sem fallig gætti barna minna,
    en núna hef ég verk að vinna:
    vega blóðga, stinga' og flá.

    Höldum nú á feigðarinnar fund,
    þetta ferðalag mun telja okkar daga.
    Vaskir menn á vígamóðri stund
    og Valhöll bíður okkar.
    Höldum nú á feigðarinnar fund,
    þetta ferðalag er köllun vor og saga.
    Vaskir menn á vígamóðri stund
    og Valhöll bíður okkar allra þá.

     


    4 commentaires
  • ÁRÁS, Skálmöld

    Árás, Skálmöld

    Kvöld, úr norðri kólna fer.
    Kemur yfir heiðar:
    vængjasláttur, vætta her,
    varúlfar til reiðar.

    Ég reið yfir landið mitt, reri’ út á fjörð.
    Rólegur fjórin, ég lofaði Njörð.
    Í ljósanna skiptum ég leit upp í Skörð,
    ljót var sú sýn er mér mætti.

    Kom yfir brúnina kolsvartur her,
    ég kúventi bátnum og hraðaði mér.
    Vængirnir steinrunnir, vígtannager
    og væl sem nú kyrrðina tætti.

    Skugga hann varpaði, skelfileg sjón.
    Skálmöld var risin og mikið varð tjón.
    Drukknaði þannig mín dýrasta bón,
    drepið var allt sem ég unni.

    Verja þau átti en var til þess seinn,
    viti menn, lifandi eftir ei neinn.
    Ataður svörður sem áður var hreinn,
    allt mitt var hrunið að grunni.

    Ég sá:
    barnið mitt tætt, blóðugt og hrætt.
    Ég sá:
    barið á húsgripum mínum og ætt.
    Ég sá:
    saklaust blóð, fljóta um fljóð.
    Ég sá:
    fjölskyldu slátrað sem var mér svo góð.

    Ég sá:
    barnið mitt tætt, blóðugt og hrætt.
    Ég sá:
    barið á húsgripum mínum og ætt.
    Ég sá:
    saklaust blóð, fljóta um fljóð.
    Ég sá:
    fjölskyldu slátrað sem var mér svo góð.

    Ég sá:
    deyja mær, dæturnar tvær.
    Ég sá:
    dreyrrauðar klærnar sem læstust í þær.
    Ég sá:
    visna jurt, var einhvers spurt?
    Ég sá:
    vágestinn glotta og halda á burt.

    Gekk um garð,
    gríðarskarð,
    höggvið hart,
    Hel mig snart.
    Vængjuð vá,
    vargur sá
    Nafn hans nefnt,
    nú skal hefnt

    Heit er gefið, heit sem verður efnt
    Heit er gefið, heit sem verður efnt

    Gekk um garð,
    gríðarskarð,
    höggvið hart,
    Hel mig snart.
    Vængjuð vá,
    vargur sá
    Nafn hans nefnt,
    nú skal hefnt

    Heit er gefið, heit sem verður efnt
    Heit er gefið, heit sem verður efnt
    Heit er gefið, heit sem verður efnt

     


    5 commentaires


    Suivre le flux RSS des articles de cette rubrique
    Suivre le flux RSS des commentaires de cette rubrique